Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας - Οδυσσέας Ελύτης

Ο ΗΛΙΟΣ

Όμορφη και παράξενη πατρίδα

Ωσάν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα

Ρίχνει να πιάσει ψάρια πιάνει φτερωτά Στήνει στη γη καράβι κήπο στα νερά

Κλαίει φιλεί το χώμα ξενιτεύεται

Μένει στους πέντε δρόμους αντρειεύεται

Κάνει να πάρει πέτρα τηνε παρατά

Κάνει να τη σκαλίσει βγάνει θάματα

Μπαίνει σ' ένα βαρκάκι πιάνει ωκεανούς Ξεσηκωμούς γυρεύει θέλει τύραννους

Πέντε μεγάλους βγάνει πάνω τους βαρεί

Να λείψουν απ' τη μέση τους δοξολογεί.

ΧΟΡΟΣ ΑΝΔΡΩΝ

Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος

να 'ν' ήμερος να 'ναι άκακος

λίγο φαΐ λίγο κρασί

Χριστούγεννα κι Ανάσταση

κι όπου φωλιάσει και σταθεί

κανείς να μην του φτάνει εκεί

Μα 'ρθαν αλλιώς τα πράματα τονε ξυπνάν χαράματα

τον παν τον φέρνουν πίσω μπρος του τρώνε και το λίγο βίος

κι από το στόμα την μπουκιά πάνω στην ώρα τη γλυκιά

του τηνε παίρνουνε κι αυτή

Χαρά στους που 'ναι οι Δυνατοί! 

Οδυσσέας Ελύτης, Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας

Η Μουσική - Τάσος Λειβαδίτης

Η Μουσική

Καμια φορά τα βράδια, ιδιαίτερα όταν βρέχει, ο νους μου ταξιδεύει - πιο συχνά στα παιδικά μου χρόνια. Και τότε ξεπροβάλλει ο καθηγητής του βιολιού. Φορούσε μια ξεθωριασμένη ρεντικότα και μια περούκα μαδημένη - γελούσαμε μαζί του. Αλλά όταν μετά το μάθημα έμπαινε η μητέρα στην κάμαρα (για χάρη της ίσως) έπαιζε κάτι διαφορετικό - μια μελωδία ήρεμη και σοβαρή που μας έκανε να σοβαρευόμαστε κι εμείς άξαφνα, σα να μαντεύαμε αόριστα ότι στο βάθος η μουσική δεν είναι πάθος ή όνειρο, νοσταλγία ή ρεμαβασμός 

   αλλά μια άλλη δικαιοσύνη.

Τάσος Λειβαδίτης, Βιολέτες για μια εποχή   

Maria del Mar Bonet

Η Maria del Mar Bonet i Verdaguer γεννήθηκε το 1947 στο νησί της Μαγιόρκα. Σπούδασε κεραμική στη σχολή Καλών Τεχνών, αλλά τελικά αποφάσισε να αφοσιωθεί στο τραγούδι. Το   1967, ξεκίνησε να τραγουδάει με την ομάδα Els Setze Jutges στη Βαρκελώνη.  Έχει κάνει πολλά άλμπουμ  λαϊκή μουσικής στα καταλανικά, παρά τις απαγορεύσεις κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Φράνκο. Έχει δώσει συναυλίες σε όλη την Ισπανία καθώς και στην Τουρκία, την πρώην ΕΣΣΔ, την Τυνησία, την Ολλανδία, την Πολωνία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, την Πορτογαλία, το Βέλγιο, την Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Βραζιλία, τη Σουηδία, την Ελβετία, τη Βενεζουέλα, το Μεξικό και τις ΗΠΑ.

Maria del Mar Bonet i Verdaguer was born in 1947 on the island of Mallorca. She studied ceramics at the School of Fine Arts, but eventually decided to devote himself to singing. In 1967, she began singing with the group Els Setze Jutges in Barcelona. 

She made several albums in Catalan folk music, despite the prohibitions during the Franco dictatorship. She has given concerts in Spain and Turkey, the former USSR, Tunisia, Holland, Poland, Italy, Japan, Portugal, Belgium, France, United Kingdom, Brazil, Sweden, Switzerland, Venezuela, Mexico and the U.S.

Δισκογραφία - Discography

1969	Maria del Mar Bonet
1971	Maria del Mar Bonet
1974	Maria del Mar Bonet
1975	A l' Olympia
1976	Cançons de festa
1977	Alenar
1979	Saba de terrer
1979	Quico-Maria del Mar
1981	Sempre
1981	L'àguila negra
1981	Jardí tancat
1982	Breviari d'amor
1982	Cançons de la nostra mediterrània
1985	Anells d'aigua
1987	Gavines i dragons
1989	Ben a prop
1990	Bon viatge faci la cadernera
1990	Coreografies
1993	El·las
1995	Salmaia
1997	Primeres cançons
1997	El cor del temps
1999	Cavall de foc
2001	Raixa
2001	Cants d'Abelone
2003	Collita pròpia
2004	Amic, amat
2007	Terra Secreta
2010	Bellver

Victor Jara

φωτο/photo Andres Boerr

O Victor Jara (23/9/1932 - 16/9/1973) άσκησε σημαντική επιρροή στη μουσική και την κουλτούρα της Χιλής. Αποτέλεσε κινητήρια δύναμη της Nueva Canción, μουσικό κίνημα της Λατινικής Αμερικής. Το κίνημα αυτό έχει ασχοληθεί με τα επαναστατικά κινήματα στη Λατινική Αμερική. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα στη Χιλή το 1973, με επικεφαλής τον Πινοσέτ, χιλιάδες άτομα συνελήφθησαν, βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν από τον στρατό. Άλλοι πάλι, "απλά εξαφανίστηκαν» σε μυστικές φυλακές ή ομαδικούς τάφους. 

Ο Victor Jara τέθηκε υπό κράτηση στο Estadio Chile όπου βασανίστηκε και δολοφονήθηκε. Σύμφωνα με μάρτυρες, οι στρατιώτες έκοψαν τα δάχτυλά του και έσπασαν τα χέρια του.  

Ο Victor Jara αποτελεί σύμβολο της αντίστασης και των επαναστατικών ιδανικών της Λατινικής Αμερικής αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ! 

Victor Jara (23/9/1932 - 16/9/1973) had a major influence on the music and culture of Chile. For many he was the driving force of Nueva Canción, a musical movement actively involved with the revolutionary movements in Latin America. After the military coup in Chile in 1973, led by Pinochet, thousands of people were arrested, tortured and killed by the army. Others "just disappeared" into secret prisons and mass graves. Victor Jara was detained at the Estadio Chile, where he was tortured and murdered. According to witnesses, the soldiers cut off his fingers and broke his hands.
Victor Jara remains a symbol of resistance and of revolutionary ideals in Latin America and the whole world. We will never forget you! 

Σύνδεσμοι - Links

Fundacion Victor Jara

Who killed Victor Jara ?

Cancioneros

Perrerac: La cancion, un arma de revolucion

Διαβάστε εάν βρείτε το βιβλίο της
Read the book if you do find it
Joan Jara, Victor Jara. An unfinished song, Bloomsbury, 1998

Ευγένιος Βούλγαρης

Η μουσική του ενασχόληση ξεκίνησε με σπουδές στο χώρο της Βυζαντινής μουσικής, οι οποίες και ολοκληρώθηκαν με την απόκτηση του αντίστοιχου διπλώματος. Από το 1992 ασχολείται συστηματικά με το ούτι και την παραδοσιακή μουσική μαθητεύοντας αρχικά δίπλα στο Χρήστο Τσιαμούλη, ενώ κοντά στους Fahrettin Cimenli και Murat Aydemir παρακολουθεί μαθήματα στο yayli tanbur, την ερμηνεία των μακάμ, και τον αυτοσχεδιασμό με συχνές επισκέψεις στην Κωνσταντινούπολη από το 2001. Τα τελευταία χρόνια στα πλαίσια των καλοκαιρινών σεμιναρίων του Μουσικού Εργαστηρίου «Λαβύρινθος» στο Χουδέτσι έχει εστιάσει στη μελέτη της αφγάνικης και πέρσικης μουσικής.

Εχει πραγματοποιήσει συνεργασίες σε συναυλίες και ηχογραφήσεις με ένα μεγάλο αριθμό μουσικών δημιουργών. Ανάμεσά τους οι: Χρήστος Τσιαμούλης, Ross Daly, Νίκος Κηπουργός, Δημήτρης Παπαδημητρίου και Νότης Μαυρουδής. Εξάλλου μαζί με τους Θοδωρή Κοτεπάνο, Ηρακλή Βαβάτσικα και Τεό Λαζάρου απαρτίζουν το «Κουαρτέτο των αισθήσεων και των παραισθήσεων». Από το 1995 συνεργάζεται με την Ορχήστρα των Χρωμάτων παίζοντας μαντολίνο και μπουζούκι.

Η ενασχόλησή του με τη διδασκαλία αποτελεί σημαντική συνισταμένη της μουσικής του παρουσίας. Στη διδακτική του εμπειρία συμπεριλαμβάνονται η Σχολή Ελληνικής Μουσικής του Δημοτικού Ωδείου Πατρών, τα Μουσικά Σχολεία του Βαρθολομιού και της Πάτρας, καθώς και η συνεργασία του με τους καλοκαιρινούς κύκλους σεμιναρίων του Μουσικού Εργαστηρίου «Λαβύρινθος» και του «Μουσικού Χωριού», καθώς και το Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του Τ.Ε.Ι. Ηπείρου στην Άρτα. Το 2007 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Fagotto (με την επιμέλεια του Τμήματος Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής) το βιβλίο του (σε συνεργασία με τον Βασίλη Βανταράκη) με τίτλο Το Αστικό Λαϊκό Τραγούδι του Μεσοπολέμου: Σμυρναίικα και Πειραιώτικα Ρεμπέτικα.

Στην προσωπική του δισκογραφία συμπεριλαμβάνονται τα "Ταξίδια" (σε συνεργασία με την ερμηνεύτρια Δώρα Πετρίδη) και το "Το Μήνυμα του Πρίγκιπα" (σε σύμπραξη με το Χρήστο Γαλανόπουλο). Το συνθετικό του έργο περιλαμβάνει τη μελοποίηση μέρους των Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ, και μουσική για τις θεατρικές παραστάσεις: "Η ιστορία ενός αιχμαλώτου", "Η Σταχομαζώχτρα", "Η Γυναίκα της Ζάκυνθoς", (Ιόνιο Θέατρο), "Τέλος του Παιχνιδιού" και "Πάπισσα Ιωάννα" (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας).

Evgenios Voulgaris

He started his music training in 1985 studying Byzantine music and received his Diploma in Byzantine Music with Honors. He has participated in a series of concerts in Greece and abroad, as well as in recordings of Greek Composers’ works. He has also taken part in recordings made for Radio (3d programme), TV channels and the cinema. From 1995 he is the leading mandolinist of the Orchestra of Colors.

His interest in traditional music started in 1992 and took the form of apprenticeship next to Christos Tsiamoulis. For the last seven years he has been teaching in the Municipal Conservatory of Patras in the Department of Greek Music, in which he also holds the position of the Head. During the same time – more specifically from 1992- he has been leading the School of Traditional Instruments which operates under the auspices of Ilia’s Church in Pyrgos and Amaliada. His appointment in the Bartholomio and Patras Musical Schools can also be included in his teaching experience, along with his more recent appointment (starting in March 2005) in the Department of Popular and Traditional Music (Epirus Technological Institute), where he teaches the oud, yayli tambur, organology and ensembles.

From 2001 until today he has been attending lessons on the interpretation of eastern music’s tropes next to Fahrettin Cimenli and Murat Aydemir in Istanbul. At the same time he has been attending a series of seminars on oud, saz, afghani rabab, as well as composition and orchestration in the context of the “Labyrinth” Musical Workshops organized in Houdetsi.

In April 2000 he founded the ensemble ‘Romioi’, which has won excellent critics for its performances of Ottoman Music in various places ( Patras, Athens, Simi, Catelorizo, Messologi). Recently and in cooperation with Markos Skulios, Tolis Tsardakas and Panos Poulos, founded the Ensemble of the Workshop of Eastern Music in the Department of Popular and Traditional Music.

His CD entitled “Wanderings” (in cooperation with the singer Dora Petridis) has been in circulation from the beginning of May 2004. His compositions include music for theatre ("The History of a captive", "Staxtomazoxtra - Ash Collector") and “The Message of the Prince” (with Christos Galanopoulos). In 2007 he published (in cooperation with Vassilis Vantarakis) a collection of 200 rebetika songs of the InterWar Period transcribed in the modal system. The collection was published by Fagotto Editions in corporation with the Department of Popular and Traditional Music (Technological Institute of Epirus)).