Ανακοίνωση

Το Radio PrismaPrisma έκλεισε τρεις μήνες λειτουργίας.

Ευχαριστούμε όσους μας στήριξαν από όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Ωστόσο, για να συνεχίσει να εκπέμπει ο σταθμός, "πρέπει" να αυξήσουμε την ακροαματικότητα, αλλιώς η εταιρεία Radionomy θα μας αφαιρέσει το δικαίωμα να λειτουργεί ο σταθμός (εκτός κι αν πληρώσουμε) αφού η εταιρεία Radionomy μας παρέχει τους server της και το λογισμικό της.

Καλούμε τους φίλους να μας στηρίξουν και να διαδώσουν το διαδικτυακό σταθμό μας. 

Ευχαριστούμε και πάλι. 

Radio PrismaPrisma is already three months old.

We thank those who have supported us from all over the world. However, to continue broadcasting, we have to increase our audience, otherwise Radionomy has the right to stop our radiostation (unless we pay),  after all Radionomy provides us with its servers and software .
We invite our  friends to support us and tell others about our web radio station.

Thanks again.

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Σε σχέση με το ζήτημα της οργάνωσης, η Ρόζα δεν πίστευε σε μια νίκη, στην οποία ο πολύς κόσμος δεν θα είχε ρόλο ούτε φωνή. Πράγματι, τόσο λίγο πίστευε στην κατάληψη της εξουσίας πάση θυσία, ώστε φοβόταν πολύ περισσότερο μια διαστρεβλωμένη επανάσταση από μιαν αποτυχημένη επανάσταση - κι αυτή ακριβώς ήταν η διαφορά της από τους μπολσεβίκους.

Χάννα Άρεντ, Άνθρωποι σε ζοφερούς καιρούς

Κυρ Παντελή

ΕΚΚΛΗΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ 8 ΜΩΡΑΚΙΑ! (ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)

Τα 8 μωράκια ηλικίας 1-12 μηνών που δυστυχώς οι γονείς τους έχουν εγκαταλείψει στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας χρειάζονται ρουχαλάκια, πετσετούλες, σαλιάρες και κουβερτούλες για να ζεσταθούν. Προφανώς δεν έχει μεριμνήσει κανείς γι' αυτά τα 8 αγγελούδια εκτός από τις νοσηλεύτριες που κάνουν ό, τι μπορούν...
Ενόψει λοιπόν των Χριστουγέννων ας κάνουμε όλοι μία καλή πράξη γι' αυτά τα μωρά και ας τους προσφέρουμε το ελάχιστο που μπορούμε με όλη μας την αγάπη. Τα ρουχαλάκια μπορούμε να τα πάμε στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας, στο κεντρικό κτίριο, 1ος όροφος στη νοσηλευτική υπηρεσία για τα εγκαταλελειμμένα μωρά.
Εκείνα ήδη μας το ανταποδίδουν με το πιο γλυκό χαμόγελό τους!
Πληροφοριες:
Νοσοκομειο ''Αλεξανδρα'' Βασ. Σοφίας 80 Τ.Κ 115 28
Τηλεφωνικό Κέντρο: 213-2162000,210-3381100
Αριθμος μωρων: 8 (3 κοριτσακια και 5 αγορακια)
Ηλικιες:1 και 4 μηνων και 1 ετους.
Αγαθα προς αναγκη: πετσετουλες,σαλιαρες,κουβερτες και ρουχαλακια (για τις ηλικιες αυτες μονο) και οποιος θελει παιχνιδακια. Τα πραγματα παραδιδωνται στον 4ο οροφο στο ''Γαλακτομειο'' επισης και μεταχειρισμενα ρουχαλακια απο τα μωρακια σας μπορειτε να πατε.Οσοι μπορουν και θελουν ας χρησιμοποιησουν το συγκεκριμενο αποσπασμα για να ενημερωσουν ολους οσους μπορουν και θελουν να προσφερουν εστω και μια κουβερτουλα ή ενα φορμακι.

Αυτοκαθορισμός - κάνει καλό στον εγκέφαλο!

http://aftokathorismos.blogspot.com/

The Kamkars

Αφιερωμένο στο Γιάννη Τζανάκο (Συνέχισε να γράφεις!).

Η μουσική ενώνει τους λαούς. Η βλακεία και το μίσος τους χωρίζει.

Dedicated to Yannis Tzanakos (Keep on writing!)

Μusic unites people. Stupidity and hatred divides.







http://aftokathorismos.blogspot.com/2011/11/blog-post_19.html
http://www.kamkars.net/

Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά ! Greetings proud and immortal working class!

Κάθε βράδυ από 18-11-2011 έως 30-11-2011 ώρα 21:00-22:00 τραγούδια για την εργατιά.



Every evening from 18/11/2011 to 30/11/2011 from 21:00 to 22:00 (GMT + 2)  songs about the Greek working class.

Ευχαριστούμε! Thanks!

Ευχαριστούμε όσους μας έχουν επισκεφθεί, ακούσει και στηρίξει.
Μέσα στο πρώτο δίμηνο οι επισκέψεις ξεπέρασαν τις 3500.
Είχαμε επισκέψεις από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Καλαμάτα, την Ξάνθη, την Πάτρα αλλά και από το εξωτερικό. Μας τίμησαν άνθρωποι από την Αργεντινή, την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελβετία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, την Ινδία, την Ιταλία, τον Καναδά, τoν Μαυρίκιο, το Μεξικό, τη Νότια Αφρική, την Ολλανδία, την Πολωνία, τη Σουηδία, την Τυνησία και τις Φιλιππίνες.



We thank those who have visited our blog and site, listened to Radio PrismaPrisma and supported us. Within the first two months, the visits exceeded 3500.
We had visits from Athens, Thessaloniki, Kalamata, Xanthi, Patra but also from all over the world. We would like to say thank you to visitors and listeners from Mauritius, Argentina, Austria, Belgium, France, Germany, Switzerland, United Kingdom, USA, India, Italy, Canada, Mexico, South Africa, Netherlands, Poland, Sweden, Tunisia and the Philippines

Στέλιος Καζαντζίδης - Stelios Kazantzidis

Αφιέρωμα στο Στέλιο Καζαντζίδη κάθε μέρα 20:00 - 22:00 από 31/10/2011 έως 13/11/2011
Tribute to Stelios Kazantzidis every day 20:00 to 22:00 (gmt + 2) from 31/10/2011 to 13/11/2011

Radio PrismaPrisma

Ευχαριστούμε τους επισκέπτες του blog και τους ακροατές του Radio PrismaPrisma. Χωρίς τη συμμετοχή σας δεν θα τα είχαμε καταφέρει. Θα συνεχίσουμε τη προσπάθεια μας για ποιοτική μουσική και σύντομα θα είμαστε κοντά σας με ζωντανές εκπομπές. Οι ζωντανές εκπομπές θα αρχίσουν κατά πάσα πιθανότητα το Δεκέμβρη.

Το πρόγραμμα της εβδομάδα θα ανακοινώνεται στην ιστοσελίδα http://prismaprisma.net

We thank all visitors of the blog and listeners of Radio PrismaPrisma. Without your participation we will not succeed. We will continue our efforts for quality music and soon we will have live shows. The live broadcasts will probably begin  in December.

The program of the week will be announced on the website http://prismaprisma.net 

Μάρκος Βαμβακάρης - Το ψωμί

Ό πατέρας μου σταμάτησε τη δουλειά του καρβουνιάρη για κα­λύτερα κι αρχίνησε να πλέκει κάτι καλάθια, κάτι κοφίνια, κάτι πανέρια. Μ' έπαιρνε μαζί του και τα πουλούσαμε. Και πού ήταν φου­καράς, μόνος του έπρεπε να μαζεύει τα υλικά για τη δουλειά του, για να τα  φέρει στο σπίτι να τα πλέξει. Μαζί στα ποτάμια εγυρίζαμε, από ποταμό σε ποταμό να μαζεύουμε βέργες από λυγαριές και σκίνους και χαρουπιές. Τα ποτάμια πού πηγαίναμε για λυγα­ριές, Πάος, Γαλισάς, ενωνόντουσαν. Μυρίζανε τα σχίνα. Ο γέρος  έκοβε, και γω κάτω από μια συκιά μαδούσα τα φύλλα. Αφού μαζεύαμε τις βέργες, τις κάναμε δέματα. Ένα δέμα απάνω κάτω σαράντα οκάδες ο πατέρας και ένα μικρότερο δέμα για μένα δεκαπέν­τε ως είκοσι οκάδες. Ήμουνα δεμένο παιδάκι. Από τον Γαλισά το χωριό εφορτωνόμαστε και οι δυο μέχρι την Απάνω Χώρα της Άνω Σύρος δυο δυόμισι ώρες δρόμο, τα κουβαλούσαμε.

Ξυπόλητος, νηστικός πεινασμένος, γδύμια, και με λυπότανε ο πατέρας. Εφοβότανε μην πάθω  πού φορτωνόμουνα κι εγώ πάλι τον λυπόμουνα τον πατέρα μου που βόγγαγε κι εκείνος φορτωμένος, κι αν ήταν δυνατό να φορτωθώ περισσότερο να τον ξαλαφρώσω. Έπρεπε να εξοικονομήσουμε τα προς το ζην και να μεγαλώσουμε τα παιδιά, δηλαδή τον Λεονάρδο και τον Φραγκίσκο. Μάλιστα θυμάμαι ένα περιστατικό με τον πατέρα μου ο όποιος με λυπότανε τώρα εμένα. Μου έκανε ένα μάτσο να με φορτώσει κι όλη την ώρα στο δρόμο γύρναγε και με ρώταγε κουράστηκες, κουράστηκες; Και γώ του ’δινα του πατέρα μου ζωή και του ’λεγα μπαμπά όχι, δεν εκουράστηκα. Όχι. Είμαι καλά. Και τον ελυπόμουνα τόσο πολύ τον πα­τέρα μου πού δεν έχετε ιδέα πόσο πολύ τον ελυπόμουνα. Εκείνος λυπότανε έμενα. Πού εγώ τί είχα; Ενώ εκείνος; Δεν είχαμε τα μέσα να πάρουμε ένα ζώο, ένα γάιδαρο να τον φορτώνουμε, να τα βάζουμε επάνω και να ’ρχόμαστε.

Και πηγαίναμε απάνω και μαζεύαμε σαλιγγάρια, διάφορα πρά­ματα τα όποια τα φέρναμε για να φάμε, κι άλλα διάφορα πράματα από τούς κήπους του δίναν τοΰ πατέρα μου γιατί ήταν καλός άν­θρωπος και τον εγνώριζε όλη η κοινωνία της Σύρου. Εδώ όταν ήλ­θε και απέθανε, του στείλανε τρεις κάσες τρία αφεντικά του, κά­σες για φέρετρα δηλαδή. Διότι και δω εδούλευε τα κοφίνια πάλι των μανάβηδων και τον ξέρανε πού ήταν καλότατος ο άνθρωπος. Τον ξέρανε οι πλούσιοι να πούμε πού είχανε λεφτά. Επέθανε ο Ντομένικος ο Ρόκος, λέγανε. Να τοΰ στείλουμε ένα κασόνι. Ήρθε ένα, ξανάρθε άλλο, ξανάρθε άλλο. Λογάριασε τί άνθρωπος ήταν.  Δεν μπορώ να σας παραστήσω τον πατέρα μου, Θεός σχωρές την ψυχούλα του. Μας αγάπαγε. Πέθανε νεώτατος. Πέθανε σαράντα τεσσάρω χρονού, τον οποίο εμείς τον εστεναχωρέσαμε τα παιδιά του και τα τρία. Τον εστεναχωρέσαμε πολύ και πέθανε ο άνθρωπος.

Πρώτα τον εστεναχώρησα εγώ πού ήμουν ο πρώτος. Αφού του λέγανε ο γιός σου ο χασικλής, εμένα βρε παλιάνθρωπε, ποιος από το σόι μας ήτανε τέτοιος, να είσαι και συ; Στεναχωριόντανε.  Και στεναχωριόντανε με τον δεύτερο το Λινάρδο πού τρελάθηκε. Κατόπιν με τον Φραγκίσκο ο οποίος δεν εστεκόταν, όλο φυ­λακή ήτανε, όλο εκτύπαγε, όλο μάλωνε, όλο κάτι φασαρίες, κάτι καυγάδες, και τον πηγαίνανε φυλακή. Με χρόνους δηλαδή φυλακή έξι εφτά μήνες, δύο τρία χρόνια. Ό μικρός, πέθαν’ αυτός τώρα, και που δεν έχει κάνει φυλακή. Μέχρι την Κέρκυρα πήγε. Στην Κέρκυρα, στη Λειβαδιά, εδώ στην Αθήνα. Κι έτσι πικραμένος πήγε ο  πατέρας μας, Θεός σχωρές τον, πικραμένος.

Από το βιβλίο της Αγγελικής Βέλλου - Καΐλ, Μάρκος Βαμβακάρης. Αυτοβιογραφία, Παπαζήση, Αθήνα, 1978.